TITLLE : ครูครับ
ผมร้อน
COUPLE : YUN
x JAE
WRITER : REDBALLOON
RATE : NC-17
ABOUT : เมื่อลูกสาว(?)คนสวยการเรียนตกต่ำ
ร้อนถึงคนเป็นพ่อแม่ก็ที่ทนดูไม่ได้ต้องรีบหาครูสอนพิเศษคนใหม่มาสอน
จริงๆที่เปลี่ยนบ่อยไม่ไช่เพราะว่าครูสอนไม่ดีอะไรหรอกแต่เจ้าลูกตัวดีดันไปทำแสบกับพวกครูที่ถูกจ้างจนต้องเปลี่ยนกันบ่อยอย่างกับเปลี่ยนเสื้อผ้า
โอ๊ย หนักใจกับไอ้ลูกคนนี้จริงๆ
.
.
.
“ไม่ฮะ!!!
ยังไงแจจุงก็ไม่เรียนพิเศษเด็ดขาด”
เสียงหวานที่เจอไปด้วยอารมณ์โมโหอยู่ไม่น้อยถูกส่งออกมาจากปากสวยได้รูปของหนุ่มน้อยหวาน
เรือนผมดำปรกบ่ารับกับใบหน้าสวยได้รูปอย่างดิบดี
ตากลมโตที่ปกติจะสวยเป็นประกายตอนนี้กลับถูกแต้มด้วยรอยหมองเศร้า
เช่นเดียวกับคิ้วสวยที่ตอนนี้ขมวดเข้าหากันจนจะผูกโบได้อยู่แล้ว
“แจจุงอย่าดื้อกับแม่ซิ
ลูกก็รู้อยู่แก่ใจว่าคะแนนแบบนี้นะสอบเข้ามหาลัยไม่ได้หรอก”
หญิงวัยกลางคนหน้าตาละม้ายคล้ายกับบุคคลที่เธอกำลังยืนประจันหน้าอยู่
“แม่ก็เห็นแล้วนิฮะว่าเรียนไปเกรดมันก็ไม่ดีวันยังค่ำแล้วจะจ้างคนมาสอนแจจุงให้เสียเงินทำไมฮะ
เอาเงินมาให้แจจุงไปจองตั๋วคอนเสิร์ตพี่ยูโนว์ดีกว่า”
คนสวยยังคงขยับปากเจื้อยแจ้วไม่หยุดแถมยังแอบแถไปยังเรื่องแร็พเปอร์หนุ่มสุดหล่อในดวงใจ
ยูโนว์ !
! !
“เฮ้อ!!!!
แม่ละเหนื่อยใจกับลูกจริงๆ
แจจุง”
คนเป็นแม่ถึงกับอดไม่ได้ถอนหายใจออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นลูกสาว
(
? )คนสวยทำตาแป๋วอย่างอ้อนๆ
“ยังไงแกก็ต้องเรียน”
เสียงทุ้มน่าเกรงขามดังขึ้นขัดการเจรจาของสองแม่ลูกอย่างไม่ทันตั้งตัว
“พ่อออออ...”
เมื่อตากลมโตถูกกวาดเรดาร์มาเจอกับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อ
แจจุงก็ร้องเรียกเสียงยานครางอย่าอ้อนๆ
แต่คราวนี้คาดว่าคนตรงหน้าคงไม่ยอมตนจึงตัดสินใจทำตามอย่างว่าง่าย
“ไม่ต้องมาอ้อนพ่อไม่ใจอ่อนกับแกหรอก
ไปขึ้นไปเรียนได้แล้ว
ครูเขาขึ้นไปรอแกอยู่บนห้องนานแล้ว”
คนถูกอ้อนไม่ใจอ่อนแถมยังสั่งเสียงดุจนแจจุงถึงกับจ๋อยไม่กล้าเถียงสักคำ
นี่เพราะคุณพ่อช่วยจัดการเรื่องคอนเสิร์ตพี่ยูโนว์ให้หรอกนะแจจุงเลยยอมตามใจ
ไม่ใช่เพราะว่ากลัวนะฮะทุกคน
แง๊ !
! ! ! ! ! ! ! ! ใครก็ได้ช่วยด้วยแจจุงไม่อยากเรียนพิเศษอ่า
ง่า งื้อ อื้อ ฮือๆๆๆ เศร้าครับ
T^T
ขาเพรียวสวยขยับเดินพาร่างบางที่ได้แต่ครวญครางอยู่ในใจไปหยุดยังชั้นหน้าประตูลิฟท์ของคฤหาสน์ตระกูลคิม
สถาปัตยกรรมทรงยุโรปผสมบาหลีที่ถูกสร้างสูงถึง20ชั้น
ทำให้ต้องใช้ลิฟท์ในการขึ้นลงไปมาระหว่างแต่ละชั้นและแต่ละส่วนของตัวบ้าน
แน่นอนว่าเมื่อมีเงินสร้างคฤหาสน์หรูขนาดนี้ก็ต้องมีเงินส่งลูกรักคนสวยอย่าง
คิม
แจจุงผู้นี้เรียนมหาลัยเอกชนค่าเทอมหลักแสนแบบสบายๆไม่ต้องไปสอบแข่งเข้ามหาลับอย่างเด็กคนอื่นๆเขาอยู่แล้ว
แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าทำไมพ่อกับแม่ผมถึงไม่ทำล่ะฮะ
โอ๊ย!!!
ยิ่งคิดแจจุงยิ่งปวดหัวฮะ
เอาเป็นว่าเปลี่ยนมาคิดแผนกำจัดครูคนใหม่ดีกว่าเรื่องนี้แจจุงถนัดนักเชียว
แบบว่าเชี่ยวแล้วครับแจจุงทำบ่อยแต่คุณแม่ก็ยังไม่หยุดหาครูคนใหม่มาสอนแทนอยู่ดี
เฮ้อ !!!
อ้าถึงแล้วฮะทุกคนชั้นบนสุดของคฤหาสน์ชั้นนี้นะห้องนอนแจจุงเองฮะแบบว่าทั้งชั้นเลย
อิอิ แอบภูมิใจบ้านรวย
แจจุงละเบื่อพวกขี้อิจฉาที่ชอบด่าแจจุงว่าสวย
รวย แต่โง่ ชิส์
ชั้นแค่ไม่อยากจะโชว์กลัวพวกเธอตกใจหรอกนะ
เลยแอบซ่อนความฉลาดเอาไว้ลึกๆ
(แต่คงลึกไปหน่อยช่วงนี้หาไม่ค่อยเจอแฮะ)
แจจุงเดินทอดน่องไปเรื่อยตามทางเดินและที่สุดก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องของตัวเอง
มือบางแอบแง้มบานประตูให้เปิดออกอย่าระมัดระวัง
สายตาถูกสอดส่องหาคนอันเป็นเป้าหมายภายในห้องของตนอย่างเอาเป็นเอาตาย
เอ่อ
แล้วครูคนใหม่ของคุณแม่อยู่ไหนเนี่ย
ไหนบอกว่าขึ้นมารอแจจุงแล้วไง
เอ๊ะหรือว่าจะแอบหนีกลับไปแล้ว
เย้ !
! ! อย่างนี้ล่ะเข้าทางแจจุงเลย
เมื่อเห็นว่าทางสะดวกแจจุงจึงเดินเข้าห้องไปอย่างสบายใจว่าแต่วันนี้ร้อนจังเลย
เหนียวตัวไปหมดแล้วเนี่ยไปอาบน้ำดีกว่า
ขาเรียวขยับก้าวไปพร้อมๆกับมือสวยที่ทำหน้าที่ปลดเปลื้องเหล่าปราการที่ปกปิดเรือนร่างแสนยั่วยวนใจเอาไว้ไม่ให้ไปล่อเสือล่อตะเข้ที่ไหน
แกรก
!
! !
ขาวเรียวออกเดินไปยังไม่ถึงครึ่งทางของจุดหมายก็ต้องชะงักลงเมื่อเสียงลิฟท์ดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าขณะนี้กำลังมีผู้มาเยือน
คนมาใหม่มีป้ายชื่อแสดงสถานะติดอยู่
ไม่ใช่บอดี้การ์ดแต่คือครูสอนพิเศษคนใหม่ของแจจุงนั่นเอง
สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาแจจุงแถบคลั่งเมื่อพบว่า
คนที่ตนเองคิดว่าได้หนีกลับไปแล้วกำลังยืนทำตาโตอยู่กับที่ไม่ยอมขยับเขยื้อน
หน้าตาที่ตื่นตกใจที่ประกอบกับอาการตัวแข็งทื่อของอาจารย์คนใหม่ทำเอาแจจุงเริ่มหัวหมุนมากกว่าเดิม
โอ๊ย
!
! !
คนบ้าอะไรเนี่ยเฉิ่มชะมัดแต่งตัวอย่างกับพวกเด็กเรียนแว่นหนาเตอะที่พยายามคว้าเกรดนิยมจนหัวฟูอ่อแต่ลืมไปว่าหมอนี่มาเป็นครูสอนพิเศษเรานี่นาก็คงต้องเก่งอยู่แล้วเป็นเรื่องธรรมดาอันนี้นะรับได้
แต่ไอ้กระดุมที่ติดหมดทุกเม็ด
ชายเสื้อที่ถูกจัดเก็บอย่างเรียบร้อย(เว่อร์)
และที่สำคัญชายขอบกางเกงที่ถูกดึงขึ้นสูงจนถึงเอวนี่ยังไม่รวมถึงแว่นสายตาหนาเตอะนั่นนะเนี่ย
เห็นแล้วโอ๊ยปวดหัว เฉิ่ม
เชยได้อีก
“เอ่อ
คุณคือครูสอนพิเศษคนใหม่ของแจจุงใช่ไหมฮะ”
แจจุงเอ่ยปากถามพลางขยับเคลื่อนตัวเข้าใกล้เจ้าครูทึ่มที่ไม่ยอมขยับตัวสักที
แต่เพราะการเคลื่อนไหวของแจจุงทำให้คนมาใหม่เริ่มดึงสติกลับมา
“อ่อ
ครับ ผม ชอง
ยุนโฮครับเป็นครูสอนพิเศษคนใหม่ของคุณแจจุง”
“เรียกแจจุงเฉยก็ได้ฮะ”
คนสวยเอ่ยบอกพลางสำรวจใบหน้าของคนที่มีศักดิ์เป็นอาจารย์คนใหม่อย่างตั้งใจ
ทำไมหมอนี่หน้าคุ้นๆ
นะ แล้วน้ำเสียงนี้ก็ฟังดูคุ้นหูอีกด้วย
แปลกจัง เราเคยเจอกันมาก่อนไหมน้า
ชอง ยุนโฮ
“เอ่อ
แจจุงครับแจจุงไม่หนาวเหรอ
ผมว่าแจจุงรีบใส่เสื้อก่อนดีกว่าไหม
เดี๋ยวไม่สบายเอาจะแย่”
เสียงทุ้มที่เอ่ยออกมาทำเอาแจจุงงงเป็นไก่ตาแตก
แต่แล้วเมื่อก้มลงสำรวจตัวเองก็พบกับเรือนกายขาวผ่องที่ถูกเปลือยท่อนบนจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้
โอ๊ย
แจจุงทำไมแกโง่อย่างนี้เนี่ย
ลืมไปซะสนิทเลยว่าพึ่งถอดเสื้อทิ้งไป
ว่าแต่ถ้าเมื่อกี้หูไม่ฝาดเหมือนจะได้ยินเสียงกลืนน้ำลายดังอึกใหญ่แฮะ
และเมื่อกี้แน่นอนว่าไม่ใช่เราด้วย
เมื่อแผนการร้ายเริ่มก่อตัวขึ้นภายในสมองอันน้อยนิด
ทีท่ารุกรนที่พึ่งมีก็อันตรธานหายไปในพริบตา
ตากลมโตเป็นประกายถูกใช้เป็นสะพานเชื่อมเพื่อสื่อบางอย่างกับคนมาใหม่
พร้อมกับแขนเพรียวสวยที่เคลื่อนไปคล้องคออย่างกะทันหัน
ทำให้สองร่างแนบชิดกันอย่างหาช่องว่างไม่ได้
คนที่โดนจู่โจมถึงกับเหงื่อตก
มือไม้เย็นเฉียบ
ผิดกับอีกคนที่ตอนนี้แอบยิ้มอยู่ในใจ
ยุนโฮใช้มือที่สั่นเทาด้วยความประหม่าแกะแจจุงที่พยายามทำตัวติดหนึบกับตนออก
แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนดูเหมือนคนสวยตรงหน้าจะไปยอมให้ความร่วมมือซะเลย
ท่าทางเอ๋อๆ
อย่านี้คงจะเป็นพวกไก่อ่อนคงไม่มีปัญญาทำอะไรเราหรอกน่า
เอาล่ะสู้ต่อไปคิมแจจุง
ฮึชองยุนโฮขอดูหน่อยซิว่าจะทำไงต่อไป
“ครูฮะแจจุงร้อนจังเลยขออาบน้ำก่อนได้ไหมฮะ”
ปากก็พูดไปขณะที่ตอนนี้เริ่มกลับเข้ามาสู่โหมดเดิมคือการเปลื้องผ้า
แต่คราวนี้จุดประสงค์แตกต่างจากเดิมไม่ใช่แค่จะอาบน้ำแต่แจจุงตั้งใจยั่วคนตรงหน้าให้สติแตก
เสื้อคลุมสีชมพูตัวสวยถูกใช้ปกปิดเรือนกายอีกครั้ง
แจจุงเหลือบมองเพื่อสังเกตอาการของเป้าหมายที่นั่งรออยู่ตรงโซฟา
แต่พบว่าไอ้คนที่ถูกยั่วกลับนั่งก้มหน้าซะนี่
โถ่นี่มันโง่รึเปล่าเนี่ย
คนสวยอุตส่าแก้ผ้าให้ดูกลับไม่ดู
ชิส์
และแจจุงก็หายเข้าไปในห้องน้ำอยู่ครู่หนึ่งแล้วประตูก็เปิดออกพร้อมกับคนสวยที่ไม่ได้ถูกคลุมด้วยเสื้อคลุมตัวเดิมที่ใส่เข้าไปแต่ถูกแทนที่ด้วยผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดตาผันรอบตัวตั้งแต่อกขาวเรื่อยลงมา
และอีกหนึ่งผืนที่โพกไว้ที่หัวถูกแกะออกแล้วโยลงบนตักกว้างของยุนโฮ
“ครูฮะช่วยเช็ดผมให้แจจุงหน่อยซิฮะ”
แจจุงเอ่ยอย่างอ้อนๆ
“เอ่อผมว่าแจจุงแต่งตัวก่อนเถอะแล้วเดี๋ยวผมเช็ดให้นะครับ”
คนถูกแกล้งรีบผลัดเวลาอันตรายให้กับตัวเองอย่างไม่รีรอ
“งั้นครูก็มาช่วยแจจุงแต่งตัวซิฮะ
จะได้เร็วๆ”
พูดจบก็ดึงแขนคนตัวโตกว่าให้เดินตามมาในห้องแต่งตัว
ทั้งฉุดทั้งลากทั้งดึง โอ๊ย
หนักเป็นบ้าเลยคนหรือว่าหมีวะเนี่ย
“เอ่อแจจุงผมว่ามันคงไม่ดีมั้งครับ”
ฮึ เริ่มจะยอมแพ้แล้วล่ะซิเจ้าหนู
รีบกลับออกไปซะก่อนที่ราชสีห์จะคำราม
ฮ่าๆๆ เอ๊ะยังไม่ไปอีกเห็นทีต้องใช้ท่าไม้ตายซะแล้ว
ร่างสูงยังคงยืนก้มหน้าอยู่กับที่ตัวแข็งทื่อ
แจจุงจึงจัดการปลดผ้าเช็ดตัวที่เป็นสิ่งปกปิดชิ้นสุดท้ายของตนออกเผยให้เห็นเรือนกายขาวอวบแสนเย้ายวนใจ
ขาเรียวก้าวไปประชิดตัวยุนโฮอีกครั้ง
“ดีซิฮะ
แจจุงจะได้แต่งตัวเสร็จเร็วๆแล้วไปเรียนไงฮะ
ไม่ดีเหรอ”
“ครูฮะช่วยทาโลชั่นให้แจจุงหน่อยซิ”
ยุนโฮรับขวดโลชั่นที่แจจุงยื่นให้มาอย่างเงียบๆ
ไม่ปริปากขัดแต่อย่างใด
เนื้อครีมถูกชโลมไปตามเรือนร่างด้วยมือหนาของยุนโฮอย่างที่แจจุงตั้งใจ
“ติดกระดุมหมดทุกเม็ดอย่างนี้ไม่อึดอัดเหรอฮะ”
ไม่พูดเปล่ามือสวยเริ่มเล่นซนลูบไล้ไปตามอกกว้าง
กระดุมเสื้อของยุนโฮถูกปลดออก3-4เม็ดเผยให้เห็นอกแกร่งเรื่อยลงมาถึงกล้ามหน้าท้องเป็นมัดแสนเซ็กซี่
หน้าตาแบบนี้ไม่น่าเชื่อว่าจะมีกล้ามกับเขาแฮะ
เอ ว่าแต่ทำไมไม่เห็นขัดขืนเหมือนเมื่อกี้เลยนะ
แต่ไม่เป็นไรหวังว่านายจะไม่ร้องไห้โฮกลับบ้านนะยุนโฮ
คริคริ ^
^
“หยุดทำไมล่ะฮะ”
ร่างสูงที่จู่ๆก็หยุดนิ่งทำให้แจจุงสงสัยจนอดถามไม่ได้
ร่างสูงที่เอาแต่ก้มหน้านิ่งไม่ยอมตอบคำถามจนแจจุงอดไม่ได้ที่จะรำคาน
“นี่
!
! ! ” เสียงหวานตะโกนแว๊ดใส่หมายจะด่า
แต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นเสียงร้องตกใจลั่น
จะเพราะอะไรซะอีกล่ะก็พ่อครูตัวดีนี่นะจู่ๆก็คว้าตัวแจจุงขึ้นพาดลงบนไหล่กว้างแล้วพาเดินไปที่เตียงขนาดคิงไซส์
ฟากแจจุงที่จู่ๆ
ก็ถูกอุ้มทั้งที่ยังไม่ได้แต่ตัวก็กำลังส่งเสียงเอะอะโววายลั่น
แถมยังทั้งจิกทั้งข่วนดิ้นไปมาไม่หยุด
และในที่สุดก็ถูกโยนลงบนเตียงนุ่ม
ปากบางที่หมายจะเอ่ยด่ากลับต้องเปลี่ยนเป็นเสียงร้องอย่างตกใจเมื่อจู่คนตัวโตกลับโถมตัวใส่ตน
ยุนโฮจัดการก้มลงประกบจูบแจจุงเพื่อปิดเสียงโวยวายน่ารำคานนั้นให้เงียบลง
กลีบปากบางสีเชอร์รี่ถูกดูดดุนด้วยปากหยักของคนที่พึ่งโดนยั่ว
เรียวลิ้นเล็กถูกเกี่ยวกระหวัดด้วยลิ้นร้อนของร่างสูงที่ตอนนี้สติเตลิดไปไกลแบบฉุดไม่อยู่
มือหนาลูบไล้ไปตามเรือนร่างขาวอวบอย่างหื่นกระหาย
สัมผัสทุกสัดส่วนทุกซอกมุมของร่างกายชวนลิ้มลองนี้
เสียงครางประท้วงในลำคอยังดังไม่ขาดสาย
มือเรียวทั้งปัดป้องจากการถูกสัมผัสและจิกตีไปทั่วอย่างบ้าคลั่งไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับยุนโฮแต่อย่างใด
เวลาผ่านไปเนิ่นนานพอสมควรกับรสจูบอันแสนซู่ซ่าที่ได้ทั้งคาวรักและคาวเลือดที่ยุนโฮได้ตักตวงจากแจจุงร่างสูงก็ผละออกมาเพื่อให้แจจุงได้หายใจบ้าง
เสียงหอบหายใจดังประสานกันอย่างถี่ระรัว
และเมื่อร่างกายกลับสู่สภาวะปกติแจจุงก็หลับหูหลับตาทั้งจิกทั้งข่วนยุนโฮต่อ
ปากบางเองก็ไม่ลืมที่จะพร่ำพรรณนาเอ่ยด่าอีกสารพัด
แต่จู่ก็ต้องเงียบไปเพียงเพราะ...
“ก๊อก
ก๊อก ก๊อก!
! ! คุณหนูครับคุณท่านเรียกให้คุณหนูกับคุณครูคนใหม่ลงไปทานอาหารครับ”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะสนทนาของทั้งคู่
และแล้วแจจุงก็เริ่มโวยวายอีกครั้ง
“นี่ปล่อยฉันนะไอ้บ้า
แกจะขืนใจฉันเหรอ
รู้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน
ปล่อยเดี๋ยวนี้นะไม่งั้นฉันจะเรียกให้คนใช้ข้างนอกเข้ามาแน่”
คนที่ถูกพลิกเกมตอนนี้เริ่มโวยวายไม่หยุดจนยุนโฮเองเริ่มรำคานจึงเอ่ยขู่บ้า
“ฮึ
ตามใจซิถ้าอยากจะให้ผู้ชายข้างนอกนั่นมาเห็นของสวยๆงามๆของนายล่ะก็ฉันก็ไม่ว่า
จะเรียกเข้ามาก็เชิญ”
เมื่อยุนโฮพูดจบแจจุงแทบจะกรี๊ดดังๆ
คนบ้าอะไรเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวชะมัด
“บอกคนของนายให้ลงไปบอกพ่อนายซะว่านายกับฉันจะไม่ไป
เราจะติวหนังสือกันอีกนาน”
น้ำเสียงเจ้าเล่ห์ที่เจอปนลงในประโยคแถบปิดไม่มิด
“ทำไมฉันต้องทำตามที่นายบอกด้วย”
แจจุงยังคงไม่เลิกแว๊ดใส่ยุนโฮ
“ก็ตามใจฉันไม่ได้บังคับนี่
แต่ถ้าพ่อแม่นายรู้เข้าล่ะก็แจจุง
ฮึ” แต่ในที่สุดแจจุงก็เลิกที่จะทำตามที่ยุนโฮพูด
“ไอ้บ้าแกต้องการอะไรจากฉันกันแน่”
ชิส์ เห็นเอ๋อๆเฉิ่มๆ
แบบนี้ประเมินค่าต่ำไม่ได้เลยนะเนี่ย
“แล้วคุณล่ะอยากได้อะไรจากผม
ถึงมายั่วผมซะขนาดนั้น”
“ฉะ..ฉัน
ก็แค่อยากให้นายเลิกเป็นครูสอนพิเศษฉันก็เท่านั้นเอง
อย่าหลงคิดไปล่ะว่าฉันพิศวาสนาย”
น้ำเสียงติดขัดเล็กน้อยเมื่อเจอเข้ากับสายตาที่พยายามจะโลมเลียร่างกายของตน
“ฮึ
งั้นคุณก็คงก้าวผิดทางแล้วล่ะ
คุณหนูคิม แจจุง
เพราะตอนนี้ผมชักมีอารมณ์ซะแล้วซิ”
รอยยิ้มดุจปีศาจแสดงออกมาอย่างชัดเจน
หน้าเรียวก้มลงสูดดมความหอมจากซอกคอขาว
และไม่ลืมที่จะลูบไล้และหยอกเย้ากับจุดอ่อนไหวสำคัญของอีกคน
คำพูดและการกระทำป่าเถื่อนที่ยุนโฮทำกับแจจุงทำเอาขอบตาโตร้อนผ่าวอย่างอดไม่ได้
“ฮึก..ละ..
เลวที่สุด”
คำด่าทอที่ถูกส่งออกมาจากปากสวยไม่ได้ทำให้ยุนโฮหยุดการกระทำแต่อย่างใด
ซ้ำแล้วคนโดนด่ากลับมุ่งความสนใจกับเรือนกายสวยอย่างจดจ่อ
ใบหน้าเรียวถูกเลื่อนลงมายังจุดไหวต่อความรู้สึกของแจจุง
ลิ้นร้อนกดลงลากผ่านจุดสำคัญอย่างหนักหน่วงเพื่อเป็นการปลุกเร้า
“อ๊ะ
อื้อ..”
กลีบปากบางเม้มเข้าหากันอย่างสุดทนแต่ก็หลุดครางไปกับสัมผัสที่ได้รับเข้าจนได้
“ขอร้องซิแจจุง”
เมื่อคำตอบที่ได้รับคือความเงียบยุนโฮจึงจัดการรุกต่อ
“ฮึ..ไม่ซินะ”
ใจจริงทำไมแจจุงจะไม่อยากขอร้องแต่เสียงเจ้ากรรมกลับหายลงคอไปซะดื้อ
ปากหยักอ้ารับเอาแก่นกายแท่งเล็กเข้าสู่โพรงปากในคราวเดียวมิดด้าม
เรียกเสียงครางจากแจจุงได้เป็นอย่างดี
“อ๊ะ
อ๊า อึก ”
เสียงครางหวานหูที่ลอดออกมาจากปากบางยิ่งเป็นการเร้าอารมณ์ร่างสูงให้โหมขึ้นดั่งกองไฟที่ถูกราดด้วยน้ำมัน
ปากหยักยังคงทำหน้าที่ชักรูดแกนกายเล็กเข้าออกอย่างเนิบช้าเพื่อหวังจะแกล้งคนเก่งที่นอนครางอยู่บนเตียง
“ยะ..หยุดนะ
อ๊า..”
เสียงที่ร้องบอกให้หยุดสั่นพร่าด้วยความเสียวเมื่อส่วนหัวของแท่งแก่นกายเล็กถูกดุนดันด้วยลิ้นร้อนไปมาไม่หยุด
“ฮึก..ไม่
!
! !”
และสิ่งต่อมาที่ทำให้แจจุงร้องลั่นด้วยความตกใจก็เพราะเมื่อพบว่าช่องทางด้านหลังของตนถูกสัมผัสและคาดว่ากำลังจะถูกรุกล้ำเข้าไปในไม่ช้า
“อย่า
ไม่เอา อื้อ..”
ความกลัวของแจจุงถูกทาบทับด้วยความเป็นจริง
นิ้วยาวที่ไล้วนไปมาบริเวณปากทางเข้าสีสวยตอนนี้ถูกสอดแทรกเข้าไปอย่างช้าๆ
จนสุดโคนนิ้ว
ยุนโฮเร่งควานหาจุดกระสั่นที่จะทำให้แจจุงมีความสุขทันที
เพราะตอนนี้สีหน้าของคนสวยไม่สู้ดีเอาซะเลย
น้ำตาใสเอ่อล้นออกมาจากดวงตากลมโตนั่นไม่ขาดสาย
แต่เมื่อความเจ็บถูกแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านแจจุงก็หลุดครางออกมาอีกจนได้
มือหนาอีกข้างที่ว่างอยู่เลื่อนไปชักรูดแก่นกายเล็กที่เริ่มแข็งขืนจากการปลุกเร้าของตนเมื่อครู่
“ฮึก..อ๊า
ไม่ หยุดนะ”
แจจุงยังคงทักท้วงให้หยุดการกระทำที่เกินเลยนี้
แต่คำพูดก็กลายเป็นเพียงแค่สายลมเอื่อยที่ถูกพายุตัณหาลูกโตของยุนโฮพัดผ่าน
“อา
อ๊า ”
นิ้วที่สองได้ถูกสอดแทรกเข้าไปเมื่อเริ่มรู้สึกว่าร่างกายของแจจุงเริ่มปรับสภาพได้แล้ว
นิ้วที่สามถูกแทรกผ่านเรียกเสียงครางของแจจุงให้ดังขึ้นอีก
“อ๊า..ฮ๊า
อ๊าๆๆๆ อื้ม”
นิ้วยาวกระแทกไปที่จุดกระสั่นนั้นซ้ำ
จนร่างสวยต้องบิดไปมาด้วยความเสียวซ่านหมอนใบโตถูกใช้เป็นที่ระบายอารมณ์ชั่วคราวของแจจุงไปแล้วเมื่อต้องเจอกับการจู่โจมทั้งหน้าทั้งหลังในตอนนี้
“ฉันเองชักทนไม่ไหวแล้วซิแจจุง”
ปากหยักก้มลงประกบจูบเรียวปากสวยได้รูปอีกครั้ง
ลิ้นร้อนไล่กระหวัดลิ้นเล็กของแจจุงกวาดเก็บเอาความหวานจากแจจุงไม่หยุดหย่อน
เช่นเดียวกับคนสวยที่พยายามหลบเรียวลิ้นร้อนนั้นอย่างเอาเป็นเอาตายสองความนึกคิด
สองอารมณ์ที่ต่างขั้วกลับมาบรรจบได้เป็นรสจูบที่แสนเร่าร้อน
น้ำสีใสไหลมาจากปากเรื่อยลงถึงคางสวย
กลีบปากสวยสีเชอร์รี่ตอนนี้เริ่มมีเลือดไหลซึมออกมาเล็กน้อยตามรอยแตกที่เกิดจากการโดนจูบซ้ำแล้วซ้ำอีกถูกปลดพันธนาการให้เป็นอิสระอีกครั้ง
เสียงหอบหายใจยังคงถี่ดังไปทั่วห้องพร้อมๆกับเสียงครางหวานที่ถูกส่งออกมาไม่หยุดเช่นกัน
ยุนโฮง่วนอยู่กับการปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนอยู่สักพักแก่นกายร้อนของยุนโฮถูกปรากฏสู่สายตาของแจจุง
และไม่ต้องใช้เวลาให้สมองประมวลผลนานร่างสวยก็รีบขยับหนีไปจนชิดหัวเตียง
โอ๊ยแจจุงอยากจะหายตัวได้จริงๆเลยทำไมชีวิตคนสวยต้องมาเจอเรื่องอย่างนี้ด้วย
นี่ครั้งแรกยังไม่พอ
ต้องมาเจอไอ้ที่แบบว่าทั้งใหญ่ทั้งยาว
แล้วไอ้นิ้วที่ใส่เข้ามาก่อนมันช่วยอะไรได้ไหมเนี่ยแค่สามนิ้ว
อย่างนี้มันต้องสี่นิ้วต่างหากล่ะเจ้าหมีโง่เอ๊ย
แง้ๆ แจจุงกลัวเจ็บอ่าทำไงดี๊
!
! ! !
มือหนาคว้าเข้าให้ที่ข้อเท้าบางยุนโฮออกแรงดึงแจจุงด้วยพลังหมีที่มีอยู่
และตอนนี้แจจุงก็ถูกพลิกให้อยู่ในท่าคลานสี่ขา
สะโพกขาวอวบถูกตั้งให้ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าอย่างล่อตาล่อใจ
“อ๊า...
”แจจุงหลุดครางออกมาอีกครั้งเมื่อแก่นกายใหญ่ถูกแทรกผ่านช่องทางทางรัดแน่นอย่างไม่ทันตั้งตัวถึงแม้จะมีการปรับสภาพมาก่อนแล้วก็ยังสร้างความปวดนึบให้กับผู้สอดแทรกเข้าไปอยู่ดี
“อาส์
แจจุง อืม” เสียงครางทุ้มของยุนโฮดังลอดออกมาเบาๆ
เมื่อแก่นกายใหญ่ของตนถูกรัดด้วยช่องทางร้อนของแจจุง
ยุนโฮค่อยๆ ขยับสะโพกเข้าออก
แก่นกายแท่งโตถูกดึงออกมาจนส่วนหัวเกือบหลุดแล้วกระแทกเข้าไปใหม่อีกครั้ง
จังหวะที่เนิบช้าถูกใช้เป็นบทบรรเลงท่อนแรกของเพลงรัก
และเริ่มโหมแรงและหนักหน่วงขึ้นตามขีดอารมณ์ของเจ้าตัว
สะโพกหนากระแทกใส่ช่องทางร้อนอย่างเร็วแรงและถี่ระรัว
มือหนาเองก็ไม่ลืมที่จะทำหน้าที่ชักพาแจจุงไปสวรรค์
“อ๊ะ
อา อ๊า อึก..
อื้อ”
ความเสียวซ่านคือของขวัญที่ถูกมอบให้แทนน้ำตาแห่งความเจ็บปวดในตอนแรก
ยุนโฮกระแทกไปที่จุดกระสั่นของแจจุงไปมาไม่หยุด
น้ำตาใสถูกซับด้วยจูบร้อนของยุนโฮ
“ซี๊ด..อา
อ๊า อะ โอ๊ย..อื้ม
ยุน”
ถึงนี่จะเป็นครั้งแรกของแจจุงที่ไม่ได้เกิดจากความสมยอมจริงๆ
ก็ตามแต่ก็ต้องยอมรับว่าเจ้าหมีตัวโตนี่ทำให้เค้ามีความสุขไม่น้อยทีเดียว
“นายนี่สุดยอดเลยแจจุง”
ยุนโฮถอดแว่นสายตาหนาเตอะนั่นออกเผยให้เห็นโครงหน้าหล่อเหลาที่ถูกซ่อนไว้
ช่างคล้ายเหลือเกิน ชอง
ยุนโฮคนนี้ช่างคล้ายกับพี่ยูโนว์เหลือเกิน...
“อ๊า
เอาอีกซิแรงๆ ซิยุน”
ความปรารถนาที่พุ่งพร่านได้ชะล้างเอาทิฐฐิของแจจุงที่มีต่อยุนโฮออกไปอย่างช่วยไม่ได้
คนตรงหน้าไม่ได้ปฏิบัติต่อเค้าอย่างอ่อนโยนซะทีเดียวร่างสูงยังคงแฝงด้วยความร้อนแรงอยู่เป็นใน
“ลึกกว่านี้อีกซิยุน
อ๊า..แจอยากได้ลึก
อื้ม...กว่านี้อีก”
สะโพกหนายังคงทำหน้าที่ไม่หยุด
และตอนนี้ปากหนาก็กำลังก้มลงดูดเลียยอดอกสีหวานที่ล่อตาล่อใจอยู่นานอย่างหื่นกระหาย
“อื้ม..อ๊า
แจจะ..ไม่ไหวแล้ว
จะถึงแล้ว”
ประโยคเตือนสติที่ทำเอายุนโฮต้องเร่งรัวสะโพกใส่แจจุงไม่หยั้ง
แขนสวยจึงต้องคล้องไว้กับคอของอีกฝ่ายอย่างช่วยไม่ได้
“อื้ม
พร้อมกันนะครับแจ”
ยุนโฮที่ตอนนี้ก็ใกล้เสร็จเต็มทีก็ไม่ลืมที่จะชักรูดแก่นกายเล็กไปพร้อมๆกับการกระแทกสะโพกหนา
“อ๊า...
! ! ! !”
ทั้งสองประสานเสียงพร้อมกันเมื่อต่างคนต่างสุขถึงแม้การเริ่มต้นของบทรักครั้งนี้จะไม่ค่อยน่าจดจำ
ศีรษะกลมโตซบลงกับไหล่บางอย่าเหนื่อยอ่อน
แก่นกายร้อนยังไม่ถูกถอดออกจากทางรักสีหวาน
ตอนนี้ยุนโฮพลิกตัวลุกขึ้นพิงตัวกับหัวเตียงกว้างโดยมีแจจุงอยู่ในอ้อมกอดไม่ห่าง
สายตาหวานของแจจุงบังเอิญเหลือบไปพบกับใบหน้าของคนที่กอดตนอยู่อย่างใกล้ชิดในขณะที่ไม่ใส่แว่น
และเมื่อปากดันไวกว่าสมอง
“ทำไมนายหน้าเหมือนพี่ยูโนว์จัง”
“หืม
หมายความว่าไงที่บอกว่าหน้าเหมือน”
นายนี่ท่าจะต๊องแฮะแจจุง
คิดได้ไงว่าฉันหน้าเหมือนยูโนว์
“หน้าเหมือนงั้นเหรอ
ความจริงก็คือ...”
.
.
.
“ฉันเนี่ยแหละ
พี่ยูโนว์ของนายไง”
“ห๊า
!
! ! ” ได้ไงเนี่ยไอ้หมีชองบ้า
แล้วทำไมไม่บอกฉันเล่าว่านายคือพี่ยูโนว์สุดหล่อของฉัน
โอ๊ยนี่ปล่อยให้ฉันเสียเวลาอ่อยนายตั้งนานเนี่ยนะ
-*-
“ทำไมพี่ยุนโฮไม่บอกแจจุงล่ะฮะ
ปล่อยให้เสียเวลาอ่อยอยู่ได้
ถ้ารู้งี้แจจุงจับกดตั้งแต่เจอแล้ว
ชิส์” คำพูดของแจจุงที่แอบค้อนหน่อยๆ
ปนด้วยความหื่นนิดๆ
ทำเอายุนโฮกลั้นหัวเราะไม่ไหวต้องปล่อยก๊ากมาชุดใหญ่
การกระทำน่าหมั่นไส้ของพ่อครูตัวดีเรียกกำปั้นน้อยให้ระดมทุบลงกับอกกว้างไม่ยั้ง
โอ๊ย
แจจุงเบาซิครับ 5
5 5+ เป็นไงครับแผนลวงรักของผมกับคุณพ่อตา
เด็ดเลยใช่ไหมล่ะ
เอ่อตอนนี้ผมคงต้องขอตัวก่อนนะครับทุกคน
คือตอนนี้ภรรยาคนสวยของผมเขาขึ้นคร่อมผมแล้วฮะ
edit @ 9 Feb 2010 16:33:23 by redbAllOon
